BFTP - Belgian Federation for Tourist Press | ‘Klee ontmoet Ensor’
51171
post-template-default,single,single-post,postid-51171,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive
 

Belgian Federation of Tourist Press

‘Klee ontmoet Ensor’

Op het eerste gezicht lijken Paul Klee (1879-1940) en James Ensor (1860-1949), evenals hun werk, totaal van elkaar te verschillen. Niet alleen behoren beide kunstenaars tot een andere generatie, ook door hun afkomst en nationaliteit onderscheiden ze zich. Maar bij nader toezien ontdekken we toch gemeenschappelijke kenmerken.

Algemeen overzicht eerste zaal.

Het zijn die items die curator en Ensorkenner Xavier Tricot op een rijtje zet tijdens de nieuwe tijdelijke tentoonstelling in het Ensormuseum. Wat hen beiden typeert is de zin voor het groteske en de satire. Al in  1904 bestudeerde Klee naast het grafisch werk van Beardsley Blake en Goya in het Kupferstichkabinett in München, eveneens het werk van James Ensor. Het is dankzij hun gemeenschappelijke vriend, de Zwitserse kunstenaar Jacques-Ernst Sonderegger (1882-1956) dat Paul Klee het werk van Ensor nog beter leert kennen.

Werk van Klee

Zowel Ensor als Klee hanteren in sommige van hun gravures een similaire grillige beeldentaal die zich onderscheidt door een ogenschijnlijke maar bedrieglijke naïviteit. Verschillende prenten, zowel van Ensor als van Klee, refereren aan straatgraffiti, aan kindertekeningen of aan tekeningen van zogenaamde zwakzinnigen. De Duitse psychiater en kunsthistoricus Hans Prinzhorn verwees eveneens naar Ensor in zijn publicatie ‘Bildnerei der Geisteskranken’ (1922) die op Paul Klee een blijvende indruk achterliet.

Humor:

Wat Klee en Ensor allebei fascineert is de wereld van het theater en de marionet. In talrijke prenten, tekeningen en schilderijen beelden beiden, elk op hun eigenaardige en karakteristieke manier, de groteske wereld van de vermomming en van de transfiguratie uit. Ook in talrijke karikaturen spotten beiden met hun tijdgenoten en stellen ze wantoestanden aan de kaak. Denk aan ‘Begin van de opstanding’ bij Klee versus de Engel des Verderfs bij Ensor. Of de Pisser (Ensor), naast vrouwen die hun gevoeg doen (Klee).  Allebei refereren ze dan weer naar de gravures van urinerende vrouwen bij Rembrand. Prentkunst die klopt. Zowel in thematiek, als in materiaalkeuze: eau forte, etsen, potlood op papier op karton, litho’s tot zelfs een zgn. ‘nachlass exemplar’ toe.

Overzicht zaal.

De tentoonstelling in het Ensorhuis in Oostende, waarbij een selectie van werken wordt getoond, heeft de bedoeling om de parallellen tussen beide kunstenaars aan het licht te brengen. Het is in ons land een primeur dat werken van beide kunstenaars op een dergelijke, intieme manier worden geconfronteerd en in dialoog gaan met elkaar. Dit dankzij de vrijgevige bruiklenen van het Zentrum Paul Klee, Bern en Mu.ZEE Oostende. De expositie is sowieso een unicum want we kennen Paul Klee vooral van zijn abstracte en figuratieve schilderijen in een uitgebalanceerde kleurtechniek. Zijn grafisch werk komt minder naar buiten. Een reden temeer om naar Oostende af te zakken.

Praktisch:

‘Klee ontmoet Ensor’ loopt tot en met 3 april 2022.

Ensormuseum: Vlaanderenstraat 29, 8400 Oostende, contact: www.ensorstad.be

Noteer dat de coronamaatregelen van kracht zijn in het Ensorhuis, vooraf online een tijdsslot reserveren voor bezoek.

Perscontact: Niels D’Hoedt  niels@toerisme-oostende.be

Tekst en foto’s: Jempî Welkenhuyzen