BFTP - Belgian Federation for Tourist Press | Watou wordt 40!
47309
post-template-default,single,single-post,postid-47309,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive
 

Belgian Federation of Tourist Press

Watou wordt 40!

Het Kunstenfestival Watou is aan de 40e editie toe.  Na een fietsroute met gedichten afgelopen jaar als alternatief voor corona, mag men kunst-en poëzieliefhebbers weer welkom heten in het West-Vlaamse dorpje op de grens met Frankrijk.  Tegelijk wordt één en ander in een nieuwe context bekeken. Omwille van Covid-19 moesten de locaties coronaproof worden ingericht. Dat betekent afstappen van de vroegere stallen, koterijen, huisjes en zoeken naar grotere ruimtes.  Het hart blijft uiteraard in Watou met zeven locaties, maar ook in Poperinge werd plek gevonden, nl. in de Gasthuiskapel en in het domein De Lovie, waar men mensen met een verstandelijke handicap ondersteunt. Het kasteel en de parktuin worden vast dé revelatie van het festival. Na stichter Gwy Mandelinck en later Jan Moeyaert heeft de stad Poperinge nu het gebeuren zelf in handen genomen. Chantal Pattyn (Klara) en gastcurator Benedicte Goesaert nemen het gedeelte kunst voor rekening, terwijl auteur Peter Verhelst zich focust op de poëzie. Ook dat is nieuw: de werken gaan niet meer strikt in dialoog met de gedichten. Een bewuste keuze, zo blijkt.

Lucy Skaer kerkkunst

Scheiding

Veertig jaar Watou betekent dan logischerwijze ook 40 geselecteerde kunstenaars op locatie of in het weidse landschap. Een echt centraal thema is er niet, al lijkt de rode draad toch over de spanning van het mens zijn in deze tijd te gaan. Wat is de plek van de mens in deze moderne wereld? Welke verbinding is er? Duurzaamheid is daarbij een neventhema. En zoals gezegd, de wisselwerking tussen beeld en poëzie is bewust los getrokken.  Beeld brengt een manier van kijken, denken en leven teweeg. Woorden zijn kwetsbaar. Door er beeld bij te zetten versmalt men de ervaring, is de denkpiste van de curatoren. Of dat zo is, is een andere vraag, want interactie kan net verrijkend en aanvullend zijn. Soit, door de scheiding ontstaat een rust, krijgt men tijd en ruimte om één en ander te laten doordringen. Wat alleszins zeer geslaagd is, naast de keuze van de gedichten, is de presentatie. Alle gedichten worden neergelegd op uitnodigende pupiters. En de dichters?  Naast een hommage aan de stichter Gwy Mandelinck eert men ook dichter, schrijver en essayist Stefan Hertmans die 31 maart zijn 70e verjaardag vierde. Maar daarnaast aandacht voor overleden dichters, monumentale en gevestigde poëten, jonge dichters en debutanten, auteurs die nog niet eens debuteerden en zo een ontdekking vormen, tot zelfs één auteur wiens dichtkunst nooit eerder het licht zag en nooit zal debuteren wegens gestorven. Enkele gesettelde namen ? Armando, Gerrit Kouwenaar, Cees Nooteboom, Miriam Van Hee, Vasalis, Anne Vegter, Paul Van Ostaijen…  Leuk is dat sommige gedichten ook te beluisteren vallen door de stemmen van Wannes Capelle, Lander Gyselinck, Stefan Hertmans en Zwangere Guy.

Flessenpost

Creaties en nieuw werk

De kunstenaar komen dan weer van hier en elders. Ook hier hetzelfde stramien: jong, onbekend, heel bekend of ouder. Denk aan wijlen Johan van Geluwe, conceptueel kunstenaar die hier een groot publiek treft. Soms werken ze alleen, dan weer samen met anderen. Ze opereren in één medium of gaan over alle media, materialen en vormentaal heen. Heel wat werken werden speciaal gecreëerd in situ of elders in het kader van Watou. Zo laat het architectenduo Gijs Van Vaerenberg zich inspireren door de constructies van de hoppevelden, brengt Luca vanello geneeskundige planten in de tuin van kasteel De Lovie, werkt Edith Dekyndt samen met het muzieklabo van De Lovie vzw en maakte Catharina van Eetvelde speciaal werk voor een kamer in het kasteel. Nog nieuw werk is er van Leon Vranken, Leyla Aydoslu, Ives Maes en Bram demunter. In de Brouwerij tonen Esther Kläs en Gustavo Gomes hun nieuwe performance. En veel van de geselecteerde werken zijn bovendien voor het eerst in Vlaanderen te zien, zoals ‘Witness’ van Carla Arocha en Stéphane Schraenen. Net zoals het woord is het beeld gevuld met meer lagen. Dat zet ook de verbeelding in werking. Kleur, vorm, materie, textuur, woord, beeld en geluid worden omgezet in interpretaties, reflecties en interactie. Ook al kiezen de curatoren ervoor alle disciplines autonoom te behandelen.

Witness

Wie nood heeft aan overcross, kan terecht bij het programma ‘Watou Live’ dat een brug slaat tussen de beeldende kunst, poëzie, performance en muziek.  Daar zorgt o.a. Koen Vanmechelen, curator van het experimentele project Patchwork twee lezingen.

Watou is door de jaren heen gegroeid en het publiek is intussen zeer gevarieerd. Mensen met ervaring, of zonder achtergrond, de lokale bevolking, tot zelfs toeristen toe, die intussen de traditie van het kunstenfestival weten te smaken: genereus, gulzig, onbegrensd.

Watour loopt de hele zomer van 3 juli tot en met 5 september 2021. Catalogus en dichtbundel beschikbaar. Ook kinderparcours, bezoekersgids en fietskaart beschikbaar. Gevarieerd aanbod publicaties in de festivalshop. Tickets zijn meerdere dagen geldig.

Info: www.kunstenfestivalwatou.be

Perscontact: Jessy Clynckemaillie  kunstenfestival@poperinge.be

Tekst: Jempi Welkenhuyzen
Foto’s:  Anne Marie Jacob